Insurance
Perrexi ergo ad Simplicianum
Perrexi
ergo ad Simplicianum, patrem in accipienda gratia tunc episcopi
Ambrosii, et quem vere ut patrem diligebat. narravi ei circuitus
erroris mei. ubi autem commemoravi legisse me quosdam libros
Platonicorum, quos Victorinus, quondam rhetor urbis Romae, quem
Christianum defunctum esse audieram, in Latinam linguam transtulisset,
gratulatus est mihi, quod non in aliorum philosophorum scripta
incidissem, plena fallaciarum et deceptionum, secundum elementa huius
mundi, in istis autem omnibus modis insinuari deum et eius verbum.
deinde, ut me exhortaretur ad humilitatem Christi, sapientibus
absconditam et revelatam parvulis, Victorinum ipsum recordatus est,
quem, Romae cum esset, familiarissime noverat, deque illo mihi narravit
quod non silebo.
Habet enim magnam laudem gratiae tuae confitendam tibi
Habet
enim magnam laudem gratiae tuae confitendam tibi, quemadmodum ille
doctissimus senex, et omnium liberalium doctrinarum peritissimus,
quique philosophorum tam multa legerat et diiudicaverat, doctor tot
nobilium senatorum, qui etiam ob insigne praeclari magisterii, quod
cives huius mundi eximium putant, statuam Romano foro meruerat et
acceperat, usque ad illam aetatem venerator idolorum, sacrorumque
sacrilegorum particeps, quibus tunc tota fere Romana nobilitas inflata,
spirabat prodigia iam et omnigenum deum monstra et Anubem latratorem,
quae aliquando contra Neptunum et Venerem contraque Minervam tela
tenuerant, et a se victis iam Roma supplicabat, quae iste senex
Victorinus tot annos ore terricrepo defensitaverat, non erubuerit esse
puer Christi tui, et infans fontis tui, subiecto collo ad humilitatis
iugum, et edomita fronte ad crucis opprobrium.